Akademik Živanović izneo istinu o Jasenovcu: Cilj je bio uništiti Srbe i Srpsku pravoslavnu crkvu!

Akademik Srboljub Živanović progovorio je o svom iskustvu i pravoj istini o Jasenovcu. On je Srbin, koji je rođen u Sarajevu 1933. godine jer je njegov otac tu dobio prvo zaposlenje kao železnički radnik. Njegovi preci su iz istočne Srbije sa padina Homoljskih planina.

Akademik Živanović je kao dečak zapamtio početak Drugog svetskog rata, okupaciju Sarajeva od ustaša… njegova porodica se često selila zbog opasnosti da njegovog oca ne uhapse ustaški zlotvori. Medicinski fakultet je završio u Beogradu, a posle toga se bavio sudskom medicinom i antropologijom.

Usled pritiska javnosti rukovodstvo socijalističke Jugoslavije u proleće 1964. godine donosi odluku da formira domaću komisiju za utvrđivanje istine o Jasenovcu koju su sačinjavali dva profesora iz SR Slovenije, jedan Hrvat Maričić i jedan Srbin – Živanović. Komisija je poslata na lokalitet nekadašnjeg koncentracionog logora Jasenovac i počela da vrši istraživanja oko mesec dana. Nisu imali kontakt sa „spoljnim svetom“ jer su čitavu tu operaciju nadgledali agenti jugoslovenske bezbedonosne službe UDB-e. Istraživanja su bila mučna i teška jer se radilo o stotinama hiljada leševa i otkopavanju masovnih grobnica.

Sav njihov materijal je zaplenjen, a sam Prof. dr Srboljub Živanović je dao jedan intervju beogradskom listu Ilustrovana Politika u vezi sa tim istraživanjima u Jasenovcu, koji nikada nije objavljen. Štaviše, dobio je pretnju da „ne dira u osinjak“.

Napustio je otadžbinu i otišao u Afriku da radi posao za koji se školovao. Kasnije je otišao Veliku Britaniju, tačnije u London, gde se nastanio. Svoja istraživanja o Jasenovcu i drugim stratištima ustaške Nezavisne Države Hrvatske nije prekidao nego je nastavio sa posebnim žarom.

Tako je dolazio i do veoma interesantnih podataka, kao što su saradnja ustaša i komunista, tačnije u zatvoru u Sremskoj Mitrovici davne 1935. godine došlo je do potpisivanja sporazuma između Kominističke partije Jugoslavije i Ustaškog pokreta, pa su Moša Pijade i Mile Budak stavili paraf na papir. Cilj je bio uništiti Srbe i Srpsku pravoslavnu crkvu, jer su ustaše kao vatikanska čeda i komunisti kao sinovi proleterske internacionale smatrale da svako ko hoće da podigne revoluciju u Evropi mora da slomi prvo pravoslavne Srbe.

Vatikan je još 1930-ih godina pomagao ustaški pokret u Italiji i spremao ih za obračun sa Srbima. Aprilski napad na Kraljevinu Jugoslaviju 1941. godine doneo je slom i rasparčavanje njene teritorije, gde je najveći deo pripao Nezavisnoj državi Hrvatskoj u koju su ušli: Zagorije, Slavonija, Srem, Bosna, Banija, Kordun, Lika, Gorski Kotar, Dubrovnik, deo Dalmacije, Hercegovina… većim delom oblasti naseljene srpskim življem i sa pravoslavnim svetinjama.

Ustaška ideologija i smisao postojanja je bili su zasnovani na istrebljenju Srba i pravoslavlja. Pokolji nad Srbima su počeli već krajem aprila 1941. u Gudovcu, nastavljeni u Veljunu na Đurđevdan 1941. i tako redom. Kada su Italijani uvideli da sistem koncentracionih logora Jadovno-Gospić-Pag predstavlja nezamislive užase i da broj žrtava raste iz dana u dan, oni su ga zatvorili. Malo kasnije, 21. avgusta 1941. zaživeo je logor Jasenovac u jugozapadnom delu Slavonije – logor koji se stalno širio i postao prava „fabrika smrti“. Zatvorenici Srbi, Jevreji i Romi su dovoženi uglavnom stočnim vagonima. Ubijanja su vršena na najstrašnije načine, zdravom ljudskom mozgu neshvatljive. Ljudi su topljeni u kazanima i od njih su pravljeni sapuni, spaljivani su u visokim pećima i slično.

U dva navrata ustaše su palile dokumentaciju u Jasenovcu 1943. i krajem aprila 1945. godine. Svi napori tokom Drugog svetskog rata da se oslobodi Jasenovac nisu urodili plodom jer je vrh KPJ to stalno stopirao.

Broj žrtava koji već decenijama izaziva probleme u srpsko-hrvatskim odnosima otkriven je upravo od one komisije iz 1964. Kako akademik Živanović tvrdi, u jasenovačkim kazamatima ubijeno je 700.000 Srba, pa 30.000 Jevreja…. i 80.000 Roma. Taj broj je izračunat na osnovu desne butne kosti u jednoj jami. Komisija je bila ubrzo raspuštena.

Tek kasnije, 1991. na inicijativu udruženja iz Banjaluke formiran je jedan poseban tim međunarodnih eksperata, naučnika od kojih nijedan nije bio sa područja SFRJ. Oni su istraživali lokalitete u Jasenovcu i utvrdili brojku od 700.000 Srba, 30.000 Jevreja i 80.000 Roma. Tako je i prezentovano svetskoj javnosti.

(HelmCast)

SKINI APLIKACIJU