sreda 16. januar 2008.
RSS
• Feljton •
Početna > Feljton > Batrić Jovanović: Posledice antisrpske politike - tri decenije kasnije (7)

Batrić Jovanović: Posledice antisrpske politike - tri decenije kasnije (7)

Po dolasku jedinica Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije u Srbiju, uporedo sa Crvenom armijom, u jesen 1944. stupilo je u jedinice NOVJ, srbijanske i sve druge, mobilizacijom, stotine hiljada srbijanskih mladića koji, u ogromnoj većini, nijesu bili služili vojsku u Kraljevini Jugoslaviji, gro srbijanskih prvopozivaca bio je u Hitlerovom zarobljeništvu još od Aprilskog rata 1941. godine. Nijesu, zaista, jedinice NOVJ bile osposobljene za frontalno ratovanje u ravnici, protiv iskusnih Hitlerovih i Pavelićevih vojnika. To potvrđuje Uputstvo Vrhovnog štaba NOVJ (Narodnooslobodilačke vojska Jugoslavije, zvanični naziv regularne partizanske vojske od 1. novembra 1941 - B. J) datirano 31. decembra 1944. godine o vojničkoj obuci ljudstva NOVJ. Uputstvo je napisao i potpisao general-potpukovnik, potonji general-pukovnik Arso Jovanović, načelnik Vrhovnog štaba od decembra 1941, svakako vojno najobrazovaniji čovjek u NOVJ: bio je đeneralštabni kapetan prve klase Vojske Kraljevine Jugoslavije. General Jovanović konstatuje da oko 80 procenata ljudstva u jedinicama NOVJ na Sremsko-slavonskom frontu „osim hrabrosti nema gotovo nikakvog vojničkog znanja“. Stoga je načelnik Vrhovnog štaba napisao i sljedeće:
„Uporedo sa izvođenjem borbenih dejstava i utvrđivanjem, obuka boraca, jedinica i starješina, predstavlja ključno pitanje“ (v. Obrad Bjelica, osma crnogorska brigada, str. 200, Beograd, 1994). Koliko je hiljada dječaka iz Srbije poginulo na Sremsko-slavonskom frontu prije nego su naučili prva slova azbuke ratovanja.

Uopšte, u toku cijelog partizanskog rata u Jugoslaviji, bila je praksa da se u borbu uvode maloljetni mladići, bez bilo kakve prethodne vojničke obuke. Stoga su ti dječaci masovno ginuli ili bili ranjavani, mnogo više nego ljudi koji su završili vojnu obuku u prvoj Jugoslaviji. Nije postojala nikakva Titova naredba da mladići u partizanima, koji nijesu služili vojsku, moraju proći odgovarajuću vojnu obuku prije nego što budu uvedeni u borbu.

Bila je čista avantura Titova odluka da NOVJ, koja je 1. marta 1945. preimenovana u Jugoslovensku armiju, ima samostalni front prema Hitlerovoj i Pavelićevoj vojsci, to jest, između Crvene armije na prostoru Mađarske i američke i britanske vojske u Italiji. Tito je žarko želio da u očima Staljina, a i u očima drugih lidera Antihitlerovske koalicije, ispadne kao čudesni strateg, koji je, preko noći, od potpuno neobučenih mladića stvorio modernu vojsku. NJemu nije, naravno, bilo stalo koliko će krvi Srbija proliti, to jest, koliko će njenih maloljetnih momaka izginuti da bi Tito imao još veći ugled kod Staljina.

Da nije bio ekstremno samoljubiv i žestoki srbomrzitelj, Tito bi Staljinu saopštio istinu: da nema vojsku za držanje samostalnog fronta protiv nacističke vojske, savršeno obučene i sa ogromnim ratnim iskustvom, pa bi zatražio dvije ili tri divizije Crvene armije, da budu glavna snaga našeg fronta u Sremu i Slavoniji. U tom slučaju ukupan broj poginulih novomobilisanih srbijanskih mladića bio bi mnogostruko manji. Da su umjesto srbijanskih mladića bili hrvatski i slovenački - sasvim je izvjesno da bi Tito tražio sovjetske divizije za završne borbe u Sremu i Slavoniji.

Najveća ginjenja u Sremu i Slavoniji bila su u besmislenim jurišima. U onim okolnostima, kad je Hitlerova vojska imala u planu jedino dobijanje u vremenu da bi bila u prilici da se preda zapadnim vojskama - cilj rukovodstva naše vojske morao je biti da se sa što manje žrtava oslobodi naša teritorija, pa je trebalo pregovarati sa njemačkom komandom o njihovom odlasku, bez borbe, s tim da polože oružje.

Tito je u svom (maratonskom) referatu na Petom kongresu KPJ, jula 1948, naveo da je na frontu u Sremu i Slavoniji ranjeno oko 70.000 naših vojnika, ali se nije usudio da pomene broj poginulih.
Sutra: Besmislena
bombardovanja

Izvinjavamo se autoru i čitaocima zbog tehničke omaške u feljtonu „Posledice antisprske politike“ na strani 19 od 4. januara gde u uvodu piše „Činjenice odgovaraju propagandi srbomrzačke većine u KPJ, i ustaša...“a treba da stoji: „Sledeće činjenice sasvim opovrgavaju propagandu srbomrzačke većine u KPJ i ustaša..“